Lichtpuntjes in NHSB Competitie

Onze NHSB-teams hebben over het geheel genomen naar behoren gepresteerd: vrij van degradaties en als bonus nog een finaleplek in de Beker plus eerste plaats in Viertallen Competitie.

Voor het eerste had een nederlaag in de slotronde tegen De Waagtoren bij ongunstige uitslagen in de andere duels nog vervelende gevolgen kunnen hebben, maar zover kwam het gelukkig niet. Temeer daar we op eigen kracht het vierde gelijke spel lieten noteren. Dat van de ronde ervoor tegen De Wijker Toren bleek uiteindelijk cruciaal en kwam tot stand na een redelijk bizar slot in de partij van Hans. Winst voor hem leek er in eerste instantie al de gehele partij niet in te zitten, maar met de witte koning in een matnet lag de gelijkmaker toch voor het oprapen. Ware het niet dat Hans op een gegeven moment even miste dat die koning, het mijnenveld al inlopende, nog net even de diagonaal van de witte loper richting zwarte koning vrijgemaakt had. Gelukkig was de witspeler zo onhandig al te claimen op het moment dat Hans alleen de dame van de tegenstander had aangeraakt en nog niet die van hemzelf, waardoor simpel opzij gaan met de eigen koning het schaakje alsnog schadevrij kon pareren. Manuel (wederom topscorer met 7 uit 8!) moest voor de tweede maal dit seizoen een halfje afgeven met wit, maar dat werd ruimschoots goedgemaakt door Jan-Bart, die hun sterkste speler versloeg. Met daar tegen De Waagtoren nog een overwinning bovenop kwam hij met uiteraard weer uitsluitend zwart tot 4 uit 4! Het team zelf klasseerde zich met 8 matchpunten uit 9 wedstrijden voorlopig als vierde, maar er zijn nog twee inhaalwedstrijden te spelen.

't Saense Paard N2 won na een moeizame start haar laatste twee wedstrijden, wat uiteindelijk zelfs een keurige gedeelde 2e plek met 8 matchpunten uit 7 wedstrijden opleverde. Maar daarbij de kanttekening dat het niet halen van het vereiste aantal van twee wedstrijden van basisspeler Hernan Ruiz alsnog een matchpunt in mindering zou kunnen opleveren. De beste resultaten werden behaald door Frans Rappange (2½ uit 4) en invaller Erik Lust (2½ uit 3).

Het gepromoveerde N3 heeft zich keurig kunnen handhaven op 2e klasse niveau. De score van 8 uit 7 was hier 'slechts' goed voor de 5e plek, maar één ronde voor het einde was het team al veilig. En dat na een ongelukkig verloren wedstrijd tegen kampioenskandidaat Krommenie N2, wat op zijn beurt weer niet profiteerde van onze uithaal in de slotronde tegen koploper Aartswoud N2. Topscorers werden Jelle Groot (3 uit 4) en 'super-invaller' Jaron Rosegg met 3 uit 3.

Het N4 jeugdteam pakte na een sensationele 6-0 zege in de slotronde tegen Krommenie N3 een prima 3e plek in de 3e klasse. OK, de tegenstander was enigszins verzwakt opgekomen, maar je moet het dan nog wel even doen! De andere twee overwinningen waren al bijna even overtuigend en alleen voor kampioen Assendelft N1 en runner-up Volendam N2 moest het hoofd worden gebogen. Topscorers werden Leon Kaal en Jelle Roedema met 4 uit 5, waarbij laatstgenoemde als invaller in N2 en N3 ook nog even 2 uit 2 meepakte!

En dan ons viertal. De via 4 overwinningen verkregen comfortabele koppositie leek met 2 nederlagen nog uit handen gegeven te worden, ware het niet dat De Waagtoren in de slotronde eveneens onderuit ging tegen rode lantaarndrager Castricum! Onze nederlaag tegen Vredeburg had natuurlijk ook te maken met de bekerwedstrijd in de categorie Brons, die tegelijkertijd gespeeld werd en waarin twee van de vaste krachten Berend Bovens en René Verhaart (beiden 2 uit 3) moesten opdraven. Als we puur naar het aantal punten kijken werd Albert Oole de topscorer. Hij deed alle 6 wedstrijden mee en behaalde 3 overwinningen!

In de Beker Competitie konden we in de hoogste categorie ditmaal geen potten breken. In de kwartfinale (wat eigenlijk gewoon de eerste wedstrijd was) bleek De Wijker Toren, net als in de finale van vorig seizoen, te sterk. Ons Zilveren team bond vanaf de achtste finale achtereenvolgens 't Spaarne, Koedijk en Aartswoud aan de zegekar en mag daardoor op zaterdag 9 mei in de finale aantreden tegen Santpoort. De basis hiervoor werd vooral gelegd door Erik Lust, die tweemaal met zwart wist te winnen. In de categorie Brons leken we ook op weg naar een finaleplaats, vooral toen in de kwartfinale het sterke De Wijker Toren met een 3- 1 nederlaag naar huis werd gestuurd, en dat ook nog eens zonder kopman Jelle Groot! Diezelfde Jelle leek in de halve finale tegen Opening 64 hard op weg om aan het eerste bord een cruciaal punt te halen. Maar of het nu kwam door de gang van zaken aan de middenborden, waar twee halfjes in principe dan genoeg zouden zijn geweest, het licht ging op een zeker moment helemaal uit met een zeer geflatteerde 3½ - ½ nederlaag als eindresultaat. Jammer ook voor Berend, die tot dan toe 3 uit 3 had gescoord.